Duży łoś z wielką gracją biega po mokradłach, biega, a nawet nurkuje
Najczęściej możemy zobaczyć go na bagnach. Aż trudno sobie wyobrazić, że łosie, które ważą czasami nawet pół tony, z taką łatwością poruszają się po mokradłach. Nie zapadają się dzięki szerokim racicom. Oczywiście tylko największe łosie ważą pół tony. Przeciętnie tylko 200-400 kg.
Łosie znakomicie pływają. Bez trudu mogą dać nurka na głębokość pięciu metrów i przebywać pod wodą nawet minutę. Na bagnach łosie przebywają jednak najczęściej tylko wiosną i latem, kiedy jest tam masa smacznych roślin. Zimą te wielkie zwierzaki wędrują do lasu, gdzie mogą znaleźć inny łosiowy przysmak - drobne gałązki i korę drzew. Z zapałem obgryzają młode sosny, osiki, brzozy i wierzby. Jeśli nie mogą sięgnąć do wysoko znajdujących się gałązek, to zdarza się, że łamią nawet małe drzewka. łosie
Na stronach można przeczytać jak dochodziłem do odpowiedzi na pytania: kiedy, jak, na co lub dlaczego niebiorą, lecz bez zacięcia sportowego łowcy okazów. Nie jestem łowcą okazów, a sprzęt który używam nie pozwoliłby mi na wyciągnięcie sztuki powyżej 5kg. No nawet gdyby, to hol musiałby trwać niemiłosiernie długo. Nawyki nabierane przez lata od starych, wiślanych "Repów" zaowocowały typowym pokochaniem tej rzeki oraz przywiązaniem do sprzętu, który używam od lat i nie wymieniam na nowy - lepszy, chyba że się zniszczy. Według niektórych mógłbym być typowym "gumofilcem" po reformie odzieżowej:))) Oprócz moich własnych spostrzeżeń, można skorzystać z opisów rybek poławianych metodą gruntową od wiosny do jesieni (monografie), rozważań teoretycznych (sprzęt lub metody) oraz uzupełnić wiedzę o zanętach (alchemia).
Mgławice to obłoki gazu i pyłu międzygwiazdowego lub bardzo rozległe otoczki gwiazd (dawniej również tak nazywano galaktyki). W przestrzeni kosmicznej liczne są niewidoczne obłoki gazu możliwe do wykrycia tylko dzięki analizie ich widma w niewidzialnych dla oka zakresach. Ośrodek międzygwiazdowy gromadzi się w spiralnych ramionach galaktyk i jest w ciągłym ruchu. Jego tworzywo stanowią w 99% wodór i hel, zaś reszta to inne gazy oraz pył. Do mgławic należą także obłoki molekularne składające się głównie z wodoru dwuatomowego i tlenku węgla. Mają one temperaturę ok. 10 K. Miejscami zbijają się w gęste skupiska będąc kolebką nowych gwiazd. Rozmiary, temperatura i skład molekularny obłoku determinują rozmiary i przebieg życia rodzących się gwiazd (np. mgławica Oriona).